Archive for Czerwiec, 2013

Czerwiec 26, 2013

„Układ zamknięty”

Na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy Banku Pekao SA (12.06.2013) doszło do niezwykłego incydentu – przerwano obrady na godzinę, przerwano transmisję w internecie i po raz pierwszy w historii Walnych Zgromadzeń zarząd nie udzielił odpowiedzi na pytania akcjonariuszy!

Jerzy Bielewicz, finansista, prezes Stowarzyszenia „Przejrzysty Rynek”. Absolwent IP Business School na Uniwersytecie Western Ontario, były doradca Goldman Sachs i Royal Bank of Kanada, specjalista w dziedzinie negocjacji z bankami w imieniu przedsiębiorstw.

Projekt Chopin

Przedsiębiorcę można bezkarnie zniszczyć, tak jak bohaterów „Układu zamkniętego” czy producenta makaronów Malma. Z drugiej strony przedstawiciele władzy, prokuratorzy, sędziowie i urzędnicy państwowi, mimo oczywistych win lub zaniechań, śmieją się nam w twarz. Bo oni należą do układu zamkniętego, którego nie można tykać, ba, na samo wspomnienie o ich przewinach stajesz się „ścigany z urzędu”. Zawsze też znajdą medialne rzesze, które będą ich zawzięcie bronić.

Pomnikową postacią „układu zamkniętego” od lat pozostaje Jan Krzysztof Bielecki. Były prezes Banku Pekao SA, przyjaciel Tuska i obecny szef Rady Gospodarczej przy premierze. Wiem co mówię, bo siłę sprawczą układu zamkniętego poznałem z autopsji na własnej skórze. I nie chodzi o pojedynczą firmę, a o ich tysiące, klientów, również tych indywidualnych, Banku Pekao SA. Chodzi też o potencjalne działanie na szkodę Skarbu Państwa, które należałoby skontrolować pod kątem procederu prania brudnych pieniędzy i unikania zobowiązań podatkowych na terytorium RP.

W mediach ukazało się ostatnio szereg materiałów nt. Projektu Chopin:

Projekt Chopin we Włoszech – w Tv Republika
O Projekcie Chopin: wasze ulice nasze kamienice, czyli z ziemi polskiej do włoskiej – w Radiu Wnet
Przedstawiciele Bank Pekao SA boją się kamer – również a Radiu Wnet.

W związku z tym, by rozwiać wszelkie wątpliwości poczułem się w obowiązku opisać w prosty sposób Projekt Chopin, dzieląc go zgodnie z pierwotną intencją jego protoplasty pana Alessadro Profumo, byłego prezesa Unicredit, na część jawną i tajną.

Proste fakty

Każdy z przytoczonych niżej faktów, opisany w domenie publicznej, powinien wywołać sam w sobie automatyczną reakcję organów państwa, a jednak tak się nie stało. Zestawienie wszystkich razem składa się na porażający obraz bezsilności wobec prostackiego gwałtu na polskiej gospodarce. Tym właśnie jest Projekt Chopin. Znakiem arogancji i bezkarności „układu zamkniętego”.

Proste fakty z domeny publicznej:

1. 3 kwietnia 2006 roku Bank Pekao sprzedaje 75% udziałów w swojej spółce Pekao Development za 60 milionów złotych włoskiemu deweloperowi Pirelli (to treść oficjalnego komunikatu Pekao na GPW). 60 milionów złotych to jednoroczny zysk netto Pekao Development za 2006 rok! Znakomita dynamika zysku netto Pekao Development w latach poprzedzających sprzedaż spółki prowadzi do wycen metodą dochodową od 800 milionów nawet do 1,5 miliarda złotych w zależności od założeń. W tym samym czasie spółka z Grupy Banku Pekao wprowadza na giełdę Dom Development. Uzyskuje z giełdy kapitał równoważny wskaźnikowi cena/zysk na poziomie 25 razy. Jeśliby Pekao Development zostało upublicznione na GPW, tak jak Dom Development, Bank Pekao mógł uzyskać ze sprzedaży 75% udziałów w spółce aż 1 miliard 125 milionów złotych.

2. 4 października 2006 roku Pekao i Pirelli sprzedają z Pekao Development 5 najcenniejszych projektów deweloperskich do Pirelli (sam do siebie) i Cypress Grove International (do 2004 roku Soros Real Estate) za 240 milionów złotych (60 milionów euro), a więc czterokrotnie więcej niż kosztował Pirelli pakiet kontrolny w Pekao Development!

3. 4 października 2006 roku Pirelli ogłasza na giełdzie w Mediolanie, że wraz Cypress Grove International nabył 5 projektów deweloperskich, których wartość wycenił na 1 miliard 680 milionów złotych (420 milionów euro). Należy pamiętać, że wycena przedstawiona przez Pirelli w oficjalnym komunikacie, gdyby była zawyżona, mogłaby spowodować oskarżenia wobec Pirelli o manipulacje giełdowe i chęć podbicia ceny własnych akcji na giełdzie w Mediolanie.

Fakty zatajone przed Komisją Nadzoru Finansowego, akcjonariuszami Pekao i GPW:

1. 1 czerwca 2005 roku Pirelli i Unicredit, który kontroluje Bank Pekao, wystosowują do Banku Pekao ultymatywne „Porozumienie Chopin” o następującej treści: „my niżej podpisani proponujemy Bankowi długoterminową współpracę z Pirelli. (…) Jeśli zgadzacie się na warunki proponowanej współpracy, to podpiszcie mocą zarządu niniejszy dokument”. Zarząd Pekao podpisuje i od tego czasu Bank w praktyce oddaje prawa majątkowe do swoich nieruchomości i do kredytów klientów Banku zabezpieczonych na nieruchomościach.

2. 15 lutego 2006 roku Pekao i Pirelli podpisują przedwstępną umowę sprzedaży Pekao Development. Warunkiem sfinalizowania sprzedaży jest podpisanie przez strony umowy tzw. Umowy Wspólników na okres 25 lat, w której Bank Pekao oddaje na ten okres prawo wyłączności na zakup własnych nieruchomości Banku i trudnych kredytów klientów Banku zabezpieczonych na ich nieruchomościach. Gra idzie o lwią część rynku nieruchomości w Polsce!

3. 3 kwietnia 2006 roku Bank Pekao ogłasza w oficjalnym komunikacie, że sprzedał Pekao Development, nie informuje jednak, co tak naprawdę miało miejsce tego dnia. Zataja przed KNF i rynkiem publicznym, że właśnie tego dnia podpisał z Pirelli długoterminową Umowę Wspólników, podejmując wobec Pirelli zobowiązania warte, wg konserwatywnych szacunków, co najmniej 4 miliardy złotych. Zobowiązania te pozostają nieodnotowane (zatajone) przez wszystkie te lata od 2006 roku w sprawozdaniach finansowych Banku.

4. Na tydzień przed 3 kwietnia 2006 roku Unicredit wzywa Pirelli do zapłaty zobowiązania wysokości 585 milionów złotych (komunikat amerykańskiego Securities Exchange Commission). Unicredit zataja przed KNF i rynkiem publicznym w Polsce swoje powiązania kapitałowe z Pirelli i fakt zobowiązań finansowych Pirelli w stosunku do Unicredit.

5. 4 października 2006 roku, w dniu sprzedaży przez Pekao i Pirelli 5 projektów deweloperskich do Pirelli i Cypress Grove International (poprzednia nazwa: Soros Real Estate International), Pirelli spłaca swoje zobowiązanie wobec Pirelli wysokości 585 milionów euro! W mojej ocenie, jako finansisty, jest wielce prawdopodobne, że to Cypress Grove International dostarczył środków na spłatę długu Pirelli wobec Unicredit wysokości 585 milionów euro, o czym w wywiadzie dla Tv Republika.

Pranie brudnych pieniędzy

Proceder prania brudnych pieniędzy polega w tym przypadku na tym, że Pirelli i Unicredit regulują swoje wzajemne zobowiązania we Włoszech kosztem Banku Pekao SA, zmuszając go w 2005 i 2006 roku do podpisania w Polsce wielce niekorzystnych umów z Pirelli, w ramach których Bank Pekao oddaje za bezcen swoją spółkę deweloperską i wyzbywa się za darmo praw majątkowych do swoich aktyw, a w tym przypadku do nieruchomości będących w posiadaniu Grupy Kapitałowej Banku Pekao SA oraz do nieruchomości klientów Banku będącym zabezpieczeniem udzielonych im kredytów. Opisane wyżej transakcje we Włoszech i w Polsce, każda z osobna nie ma wytłumaczenia ekonomicznego. Dopiero rozpatrywane razem znajdują logiczne uzasadnienie. Nastąpił transfer kapitału z Polski do Włoch na skalę co najmniej 6 miliardów złotych i to tylko w 2006 roku. Cześć owego transferu jest udokumentowana świetnie w treści komunikatów publicznych, część zaś pozostaje zatajona przed KNF i rynkiem publicznym.
Projekt Chopin trwa nadal. Choćby, przejęte przez Pekao aktywa Banku BPH podlegają zapisom Umowy Wspólników! Sprzedającym wtedy był Unicredit, a kupującym zależny od niego i kontrolowany przez Unicredit Bank Pekao SA. Czy też transakcje sprzedaży dwóch portfeli trudnych kredytów przez Bank Pekao o nominalnej wartości ponad 1 miliarda złotych! Bo choć Pirelli nie jest w tym przypadku nabywcą to wg Umowy Wspólników, ma prawo wyznaczać nabywcę na trudne kredyty Banku Pekao SA!

Projekt Chopin trwa w Polsce również na niezamierzony wcześniej sposób. Jego protoplasta pan Alessandro Profumo reprezentuje dziś interes rosyjskiego Sberbanku:

http://wpolityce.pl/artykuly/52368-projekt-chopin-a-uklad-zamkniety-porazajacy-obraz-bezsilnosci-wobec-prostackiego-gwaltu-na-polskiej-gospodarce

Czerwiec 10, 2013

Film Black Hawk Down widziany przez cynika i prawdziwa tragedia, którą jest Somalia

Opublikowanie tego materiału było utrudnione z powodu układu graficznego. Aby zachować zgodność z pierwowzorem, niemal całość jest w formacie jpg.

By lmmartin – Linda Martin

From http://lmmartin.hubpages.com/hub/The-movie-Black-Hawk-Down-as-seen-by-a-cynic

1

2

3

4

5

6

7

9

10

11

12

13

14

A Amerykanie? Nie ma oficjalnych doniesień o okrucieństwach publicznych popełnianych przez Amerykanów. Jednak młody somalijski dziennikarz tak pisze o wydarzeniach których  był świadkiem.

„… Oni [żołnierze amerykańscy] przemierzali drogi w ich Humvees (The High Mobility Multipurpose Wheeled Vehicle) tak szybko, że ludzie z trudem uciekali z drogi. Jeśli nie uciekałeś wystarczająco szybko, uderzały i rozbijały cię wózki uciekających, niszcząc ładunki. Gdy widzieli tłum, używali ognia, kierując broń w stronę ludzi, krzycząc, by uciekali z drogi.

Latali w Black Hawkach tak nisko nad straganami na rynku, że te rozlatywały się, a towary były zdmuchnięte w pył. Ludzie krzyczeli. Pewna kobieta krzyczała głośno i nie mogła przestać krzyczeć, więc jeden z żołnierzy uderzył ją w głowę bronią. Człowieka próbującego jej pomóc żołnierz uderzył w brzuch. Prąd zstępujący z wirnika śmigłowca wyrwał kobiecie niemowlę z ramion i rozniósł ją w pył. Znaleźliśmy później jej martwe ciało.

Kiedy się spotykali, witali się „Hoo-uh” i stojąc na pojazdach żartowali z nas i śmiali się.

Nazywali nas skinnies (milicja) i czarnuchami. Brali każdą kobietę czy dziewczynę, którą chcieli. Czuli, że mają prawo do pieprzenia kogokolwiek lub czegokolwiek, co chcą i później rzucali na nich drobne pieniądze.

Oni nigdy nie zdobyli poparcia Somalijczyków … „

Tak więc nie powinno być niespodzianką, że Somalijczycy pałali nienawiścią nie tylko dla Amerykanów, ale dla wszystkich zagranicznych sił. Ci wysłani do pomocy i ich ochrony w konflikcie wewnętrznym kraju, wykorzystywali tych, którym mieli przynieść pomoc i spokój, misja była utrzymana w aktywnym stylu partyzanckiej wojny naziemnej.

Jednak częściwo społeczeństwo Somalii będące z klanów, sub-klanów i klanów rozszerzonych, połączyło się bardzo szybko w obliczu zewnętrznego zagrożenia.

Jedną z rzeczy, których USA i ONZ nigdy nie doceniły był fakt, że nasilony poziom agresji zwiększył determinację Somalijczyków do przeciwstawiania się i walki. W czasie bitwy z 3 października dosłownie każdy mieszkaniec Mogadiszu uznawał ONZ i Stany Zjednoczone za wrogów, i był gotowy chwycić za broń przeciwko nim.

Polecane

BBC News – Linia czasowa: Somalia – linkowanie napisu

http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-14094632

Chronologia najważniejszych wydarzeń w historii Somalii

Co stało się potem?

W 1995 roku żołnierze sił pokojowych ONZ zostawili Somalię w chaotycznych rządach rywalizujących watażków.

W 2000 roku, przywódcy klanów i starszyzna plemienna spotkali się wybierając  Abdulkassim Salat Hassan prezydentem Somalii, który powołał Ali Khalif Gelayadh jako premiera. Oni utworzyli rządu, pierwszy w Somalii od 1991 znany jako tymczasowy rząd federalny. TFG otrzymał uznanie i obietnice wsparcia z USA. Jednak rząd nie otrzyma wsparcia ze strony rywalizujących milicji i ich przywódców.

Na początku 2001 roku, watażkowie ogłosili utworzenie w ciągu sześciu miesięcy rządu w bezpośredniej opozycji do tymczasowego rządu federalnego. Jeszcze w tym roku, TFG apelował do świata o pomoc z powodu głodu na południu. Konflikty nadal trwały.

W 2004 roku, czternasta próba utworzenia rządu od 2000 roku, TFG Abdullah Yusuf jako prezydent elekt. Obradował zaocznie po schronieniu się do Kenii. W tym samym roku, tsunami spowodowane przez trzęsienie ziemi w Indonezji uderzyło w wybrzeża Somalii. Dziesiątki tysięcy osób straciło dach nad głową.

Luty 2006 – tymczasowy parlament zebrał się w Somalii – w centrum miasta Baidoa – po raz pierwszy, ponieważ powstał w Kenii w 2004 roku. Kwiecień i maj, dziesiątki ludzi zginęło, a setki zostały ranne podczas zaciętych walk pomiędzy rywalizującymi milicjami w Mogadiszu. To jest najgorsza przemoc od prawie dekady.

2006 czerwiec-lipiec – milicje lokalne wobec Unii Trybunałów Islamskich przejęły kontrolę nad Mogadiszu i innymi częściami południa po pokonaniu klanowych watażków. Przez sześć miesięcy miasto Mogadiszu i większość Somalii cieszyła się spokojem pod rządami Unii Trybunałów Islamskich, pierwszego nieklanowego rządu. ICU była szeroko wspierana przez Somalijczyków, i rozpoczęła przebudowę krajowej infrastruktury w czasie, gdy Etiopia najechała Somalię w 2006 r., ale była postrzegana podejrzliwie przez administrację Busha.

2006 – 50.000 uzbrojonych żołnierzy etiopskich dokonało inwazji Somalii. Większość państw afrykańskich (i wiele z reszty świata) uznało tę inwazję za wspierana przez Amerykanów – „inwazję przez pełnomocnika”. Washington zgodził się z tym twierdzeniem. To spowodowało 20.000 ofiar śmiertelnych w Somalii i według niektórych doniesień, 2.000.000 bezdomnych Somalijczyków.

Do tej pory – Nie było więcej niż tydzień bez starć, przemocy i ciągłego zabijania.The zawirowania między rywalizującymi frakcjami doprowadziły do powstania bardziej radykalnego ruchu – Al Shabab.

2010 – ONZ ponownie wysyła siły pokojowe, głównie ugandyjskie, aby pokonać Al Shabab. Walka jest ostra.

Pod rządami prezydenta Obamy, Somalia stała się dziewiątym państwem, które było bombardowane przez samoloty bezzałogowe (drony).

Humanitarne potrzeby Somalijczyków wzrastały z roku na rok. Ostatnio Kenia tymczasowo zamknęła granice z powodu walk między Al Shabab i przejściowymi siłami rządu federalnego. Od trzech lat Somalia ponosi całkowitą klęskę nieurodzaju z powodu suszy.

2011 lipiec – ONZ oficjalnie ogłosiło głód w dwóch regionach na południu Somalii. Agencje pomocowe ostrzegają o milionach głodujących z powodu suszy, konfliktów i ubóstwa. Dziesiątki tysięcy Somalijczyków uciekają do obozów dla uchodźców w Kenii i Etiopii. ONZ szacuje, że jedna czwarta populacji została  przesiedlona lub mieszka poza granicami kraju.

Jeśli wojna to piekło, nieustanny konflikt uczyniła Somalię prawdziwym piekłem na ziemi.

Lynda M Martin, 20 września 2011

Mogadiszu dzisiaj

Zalecana literatura na ten temat przedstawiająca różne punkty widzenia

http://www.cato.org/pubs/pas/pa-205.html Somalia – Time for an African Solution, African thinkers discuss Somalia, includes an excellent history section

http://hornofafrica.ssrc.org/de_Waal3/ A “different” view of the history involved here

http://www.suite101.com/content/black-hawk-down-a213064 a discussion of the ethical decisions made by US forces

On the 2006 invasion by Ethiopia

http://www.ethanzuckerman.com/blog/2006/12/28/ethiopian-army-seizes-mogadishu-does-anyone-outside-of-the-bush-and-zenawi-administrations-think-this-was-a-good-idea/ An ex-pat white African discusses the invasion of Somalia by Ethiopia

http://www.trinicenter.com/articles/2007/130607.html The Ethiopian invasion of Somalia in 2006 as discussed by the Trinity group.

On Somalia today

http://www.biyokulule.com/view_content.php?articleid=3455 An excellent article by a journalist who has returned to Mogadishu recently and found it the same old war torn place

http://www.thirdworldtraveler.com/North_Africa/Somalia_MostDangerousPlace.htmlGettleman, a reporter for the NYT describes first hand Somalia of today and calls it the Most Dangerous Place in the World

http://www.rastafarispeaks.com/somalia/ “Africa Speaks” various articles about Somalia from the African perspective

http://www.medialens.org/index.php?option=com_content&view=article&id=541:somalia-hidden-catastrophe-hidden-agenda&catid=22:alerts-2008&Itemid=65 Modern day Somalia and the possible politics behind the catastrophe

Bibliography — a partial list of source material beyond that linked or cited in the body of the article

http://lib.mnsu.edu/about/staff/schomberg/somali.pdf Minnesota University Mankato Library A bibliography of English language books on Somalia

Allard, Kenneth (1995). Somalia Operation: Lessons Learned. Washington, D.C: National Defense University Press.

Bowden, Mark (2000). Black Hawk Down: A Story of Modern War. New York: Penguin USA.

Crocker, Chester A. (May/June 1995). „The Lessons of Somalia: Not Everything Went Wrong.” Foreign Affairs 74(3).

U.S. Department of State (1994). „Presidential Decision Directive 25.” Washington, D.C: Bureau of International Organizations, U.S. Department of State. Available from http://www.fas.org/irp/offdocs/pdd25.htm.

A Modern History of Somalia: Nation and State in the Horn of Africa by I. M. Lewis.

From Bad Policy to Chaos in Somalia: How an Economy Fell Apart by Jamil Abdalla Mubarak

African Rights (London). Somalia: human rights abuses by the United Nations forces. London: African Rights; 1993.

African Rights (London). Somalia: Operation Restore Hope: a preliminary assessment. London: African Rights; 1993.

Somalia operations: lessons learned , Allard, Kenneth. Washington, D.C.: National Defense University Press; 1995.

Conflict in Somalia: Drivers and Dynamics http://siteresources.worldbank.org/INTSOMALIA/Resources/conflictinsomalia.pdf

Somalia: Faint hope for a failed state http://www.africafiles.org/article.asp?ID=7586

%d blogerów lubi to: