Więźniowie sumienia

 

 

 

 

 

 

Kuba: Dysydent Fariñas rozpoczyna nowy strajk głodowy

Sobota, 4 czerwca 2011

Kubański dysydent Guillermo Fariñas rozpoczął nowy strajk głodowy aby rząd Raula Castro „osądził odpowiedzialnych” za śmierć na początku maja opozycjonisty  Juana Wilfredo Soto.

„Rozpocząlem strajk głodowy o godzinie 12:00 (16:00 GMT), aby domagać sie od  rządu postawienia przed sądem odpowiedzialnych za zabójstwo Juana i aby  zaprzestano atakowania przeciwników” powiedział Fariñas AFP.

Wilfredo Juan Soto, 46 lat, zmarł 8 maja w szpitalu w Santa Clara, trzy dni po zatrzymaniu na kilka godzin przez policję. Według kubańskich dysydentów, Soto został pobity podczas zatrzymania.

Ale rząd w Hawanie oficjalnie zaprzecza, że Soto został zaatakowany i potępił „nową kampanię oszczerstw” zorganizowaną przeciwko rewolucji kubańskiej.

W 2010 roku Guillermo Fariñas był bliski śmierci po przeprowadzeniu strajku głodowego trwającego 142 dni, który miał zwrócić uwagę na innych dysydentów więzionych na Kubie. Protest zakończył się po tym, jak kubański prezydent Raul Castro zezwolił na zwolnienie 52 dysydentów.

http://www.bbc.co.uk/mundo/ultimas_noticias/2011/06/110603_ultnot_cuba_farinas_huelga_hambre_jg.shtml

Guillermo Fariñas, tak wyglądał w 2010, źródło: reuters

Tak naprawdę Guillermo „Coco” Fariñas strajkował w 2010 roku z powodu śmierci innego dysydenta Orlando Zapaty Tamayo (ur. 15 maja 1967 w Santiago de Cuba), skazanego na 36 lat pozbawienia wolności za działalność na rzecz praw człowieka. Osadzony w więzieniu o najcięższym rygorze „Kilo 8″ w Camaguey, torturowany, podjął strajk głodowy. W lutym 2010 r., w czasie trwania strajku, władze zakazały podawania mu płynów. Zmarł z powodu zatrzymania pracy nerek 23 lutego.

Wtedy pałeczkę strajku głodowego podjął Guillermo „Coco” Fariñas, 48-letni psycholog i dziennikarz niezależny, zamieszkały w Santa Clara na Kubie. Zawiesił strajk głodowy w lipcu 2010 roku, kiedy zwolniono więźniów politycznych i wycieńczony powrócił do domu.

Jego protest obejmował zwolnienie pozostałych jeszcze w więzieniach 13 więźniów Czarnej Wiosny: José Daniel Ferrer García, jego brat Luís Enrique, Pedro Argüelles Morán, Librado Hilario García, Ángel Moya Acosta, Diosdado González Marrero, Félix Navarro Rodríguez, Iván Hernández Carrillo, Guido  Sigler Amaya, Eduardo Díaz Fleites, Héctor Maseda Gutiérrez, Arnaldo Ramos Lausurí i Oscar Elías Bicet González.

Mam wrażenie, że władze zrobią wszystko, aby uniknąć kolejnego międzynarodowego skandalu, który umieści Kubę z powrotem na arenie publicznej. Mam nadzieję, ale nie zapominam, że sprawowanie władzy przez ponad pięćdziesiąt lat tworzy poczucie arogancji,które czasami sprawia, że ci, którzy sprawują władzę w sposób absolutny, tracą poczucie rzeczywistości

– powiedział Fariñas podczas telefonicznego wywiadu 5 listopada 2010 roku niezależnemu dziennikarzowi Reinaldo Escobarowi.

el preso de conciencia znaczy  więzień sumienia

conciencia znaczy sumienie albo świadomość

Najbardziej znani opozycjoniści kubańscy

Guillermo „Coco" Fariñas, źródło: internet

Guillermo „Coco” Fariñas – 11 lat w więzieniu (żyje)

Oscar Elías Bicet González, źródło: internet

Oscar Elías Bicet González (żyje). Nominowany do Pokojowej Nagordy Nobla 2011, aresztowany w 2003 i skazany na 25 lat więzienia. Urodzony w Lawton w Hawanie, lekarz, założyciel i prezes Fundacji Praw Człowieka Lawton, uznany za więźnia sumienia. Należy do grupy 75 opozycjonistów uwięzionych na Kubie po wydarzeniach Czarnej Wiosny w roku 2003. Uwolniony 11 marca 2011 po 8 latach więzienia. Mimo tego, rząd ogłosił, że w każdej chwili może być ponownie osadzony, jak inni, którzy odmówili wyjazdu do Hiszpanii. Biscet zdecydował się pozostać na Kubie.

Po zwolnieniu Bisceta w więzieniu pozostało jeszcze trzech opozycjonistów Czarnej Wiosny: José Daniel Ferrer, Librado Linares y Félix Navarro,reszta z 75 została zwolniona, z powodu stanu zdrowia, jak równiez Dialogu pomiędzy Kościołem Katolickim, Hiszpanią i rządem Wyspy.

http://www.suite101.net/content/11-de-marzo-de-2011-liberado-en-cuba-el-doctor-biscet-a43922

Jorge Luís García Pérez „Antúnez", źródło: internet

Jorge Luís García Pérez „Antúnez” (żyje), ur. 10.10.1964, spędził w więzieniu 17 lat i 38 dni. Uwięziony 15 marca 1990, zwolniony 22 kwietnia 2007. Początkowo został skazany na pięć lat za ustny protest przeciwko obowiązującej władzy, ale kiedy uciekł z więzienia, aby zobaczyć się ze swoją umierającą matką, wyrok mu przedłużono. Pracuje w Presidio Político Cubano „Pedro Luís Boitel” – Organizacja więźniów i byłych więźniów politycznych, w tym więźniów sumienia i osób skazanych za przestępstwa z użyciem przemocy przeciwko dyktaturze, a nawet zwykłych więźniów obrońców praw człowieka informująca o sytuacji w kubańskich więzieniach.

http://liberpress.blogspot.com/2007/04/las-prisiones-cubanas-son-centros-de.html

ś.p. Juan Wilfredo Soto, źródło: internet

Juan Wilfredo Soto – zmarł 8 maja 2011 w wyniku pobicia przez policję; oficjalne źródła medyczne podają, że w wyniku ostrego zapalenia trzustki i niewydolności nerek, ponadto cierpiał oprócz cukrzycy, na nadciśnienie i kardiomiopatię rozstrzeniową.

http://baracuteycubano.blogspot.com/2011/05/muerte-de-juan-wilfredo-soto-garcia-el.html

ś.p. Orlando Zapata Tamayo, źródło: internet

Orlando Zapata Tamayo – 1967- 2010

jeden z blogerów 9 maja 2010 roku pisze tak:

Raul, wyślij dzisiaj akt zgonu Reynie Luisie (matka Orlando Zapata Tamayo). Ponieważ zabiłeś jej syna, to jest najlepszym prezentem, jaki możesz jej dać. Daj jej, o co prosi. Nie bądź okrutny. Daj jej, niech ma ten kawałek papieru, ku pamięci swojego syna, 42-letniego czarnego murarza, odważnego, który nieustannie powtarzał: „Czy pan mnie rozumie?”, poniewaz go zabiłeś, pokonując go podczas strajku głodowego.

Proszę, skurwysynu, pomyśl o Linie Ruz (matka Fidela Castro) czy podobałoby się jej, gdyby zrobili to z tobą.

http://pedrorholax.blogspot.com/2010_04_10_archive.html

lista więzień na kubie

http://balancecubano.blogspot.com/2010/12/cuba-la-isla-carcel.html

Nie opublikuję zdjęć z kubańskich więzień, są dostępne i kto chce, znajdzie. Nie nadają się zresztą do oglądania, tak jak nie nadają się do opisywania wspomnienia ex-więźniów. To, że ludzie są torturowani, chłodzeni, głodzeni, że amputuje się im kończyny bez znieczulenia, zamyka w karcerach rodem z XIX-wiecznych powieści, że ich ciała i umysły po wielu latach, są zdegenerowane… Wrażliwsi oskarżyliby mnie (albo autorów, których przytaczam) o manipulację, mniej wrażliwi o cynizm. Zastanawiać mnie więc może tylko to, w jakim świecie żyjemy? Wszyscy.

Rok Pański 2011, 52 lata po objęciu rządów przez Fidela Castro, adwokata

El sicopata asesino jugando con una sub-ametralladora checa en 1963, źródło: internet (podpis oryginalny)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: